Smosarska na rozdrożu.

Królowa ekranu polskiego, Jadwiga Smosarska, której gwiazda świeci niesłabnącym blaskiem, jest przedmiotem nie tylko podziwu i sympatji najszerszych rzesz miłośników kina, lecz także przedmiotem walki trzech wytwórni filmowych. Mianowicie dwie wytwórnie ofiarowały Smosarskiej główne role w filmach kryminalnych, osnutych na tle pewnego sensacyjnego procesu (na razie nie wolno zdradzić, co to za proces, choć łatwo się domyśleć...), trzecia zaś wytwórnia pragnie powierzyć jej rolę adwokatki w filmie, osnutym na tle powieści autorki "Sprawy Moniki". Smosarska jest więc w kłopocie, nie wiedząc, z którą wytwórnią podpisać kontrakt. Podobno skłania się do pierwszej propozycji, pragnąc stanąć przed Sądem przysięgłych i... otrzymać 8 lat więzienia.

Źródło: Światowid, nr 23, rok 1933

Zbrodniarz...?

Lwów został wstrząśnięty potwornem morderstwem, dokonanem na osobie niejakiej Szewównej, dziewczynie lekkich obyczajów, której zwłoki znaleziono poćwiartowane w parku Kilińskiego. 

Jak się okazało, mordercą jest inwalida Hieronim Cybulski, właściciel kiosku tytoniowego, do którego zwabił on ofiarę. Otruł ją przy pomocy cjankali, a następnie z pomocą wspólnika zwłoki poćwiartował i wyniósł. Ponieważ zachodzi podejrzenie, że Cybulski jest chory umysłowo, gdyż od lat choruje na kiłę, lekarze zajęli się zbadaniem jego poczytalności. 

Energicznie prowadzone śledztwo ustali, czy Cybulski nie ma na sumieniu także innych zbrodni, a przedewszystkiem, czy ma on coś wspólnego z zamordowaniem śp. Lusi Zarembianki. 

Źródło: Światowid, nr 8, rok 1934

"LOT" w zimie

Mrozy i śniegi nie są obecnie żadną przeszkodą dla polskich samolotów, kursujących na linjach komunikacyjnych. Są bowiem wyposażone w narty pomysłu P.L.L. "Lot" (na zdjęciu), dzięki czemu doskonale startują i lądują. 

Aparaty polskie posiadają specjalne urządzenia do podgrzewania silników. Urządzenie to, również pomysłu P.L.L "Lot" składa się z kaptura (na zdjęciu II), zarzuconego na silnik, do którego wpuszcza się rozgrzane powietrze z piecyka, ulokowanego na ziemi. - Umożliwia to szybkie i sprawne rozruszanie silnika.

Źródło: Światowid, nr 10/1933

Zamierające typy...

ZAMIERAJĄCE TYPY WARSZAWY.

Przed wojną posłańcom publicznym powodziło się bardzo dobrze. Przebiegali oni Warszawę, doręczając dyskretnie listy i kwiaty, przeważnie od osób zakochanych. Nazywano ich też pocztyljonami miłości. Wynalazek telefonu podkopał ich egzystencję. Odtąd bowiem pary porozumiewają się bezpośrednio, a nie za pośrednictwem posłańców. Ci teraz zaś klepią biedę, bo stali się czemś niemal niepotrzebnem, co skazane jest na wymarcie. Stoją więc smutni i apatyczni przed kawiarniami (na zdjęciu), wspominając złote czasy swej młodości.

Ag. Fot. "Światowida".

Światowid, nr 16, rok 1933

Słowem wstępu...

      Długo zastanawiałam się nad tematyką tego bloga. Na początku miał on dotyczyć tylko i wyłącznie przedwojennego kina. Potem polskiej prasy międzywojennej - co zresztą widać po tytule, którego jeszcze z lenistwa nie zmieniłam. Doszłam jednak do wniosku, że najlepiej się stanie, gdy będzie o wszystkim po trosze. Oczywiście o wszystkim, co tyczy się międzywojnia. 

    Muszę jeszcze popracować nad wyglądem bloga, bo chwilowo wygląda koszmarnie. Niestety idzie mi to opornie. Z ubolewaniem stwierdzam, że wraz z wiekiem moje zdolności blogerskie zaczęły zanikać...